| دانلود
تحقیق ارنست مایر و چارز داروین
مایر یک قرن زندگی کرد و به اندازه عمر چندین نفر در رشتههای مختلف علوم زیستی کار علمی انجام داده است ، داروین بیست و دو ساله در سال 1831 سفر خود را با کشتی «بیل» آغاز کرد سفر دور دنیای «بیل» پنج سال طول کشید
|
|
| دسته بندی | زیست شناسی |
| فرمت فایل | doc |
| حجم فایل | 29 کیلو بایت |
| تعداد صفحات فایل | 10 |
ارنست مایر (Ernst Mayr) که در پنجم ژوئیه 1904 در کمپتن در جنوب آلمان به دنیا آمد، در سوم فوریه 2005 در سن نوحمانند 100 سالگی در بدفورد نزدیک کمبریج در ماساچوست ایالات متحده در کمال آرامش درگذشت. مایر به گواهی همکارانش در دانشگاه هاروارد، استفن جی گولد فقید و ادوارد ویلسون، نه تنها بزرگترین زیستشناس تکاملی قرن بیستم بلکه حتی بزرگترین زیستشناس آن در کل بود. توماس هنری هاکسلی به خاطر مبارزاتش در راه پذیرش ایدههای داروینی از همان ابتدای درگیریها در چند دهه پایانی قرن نوزدهم به «بولداگ داروین» معروف شد. ارنست مایر نیز به همین ترتیب به خاطر ترویج و انتشار فرضیههای داروین در سرتاسر قرن گذشته «حواری داروین» یا «داروین قرن بیستم» نامیده شده است.
مایر یک قرن زندگی کرد و به اندازه عمر چندین نفر در رشتههای مختلف علوم زیستی کار علمی انجام داده است. او که زیردست پدر و مادری که عاشق طبیعت بودند و ارنست کوچک را به پیادهرویهای طولانی میبردند، بزرگ شد، از همان ابتدا در معرض تاریخ طبیعی قرار گرفت. اگرچه عشقش در تمام عمر پرندگان بودند، اما او نیز همچون داروین در ابتدا ناگزیر شد پزشکی بخواند. بررسیهایش را در گریفسوالد آغاز کرد که مکان بسیار مناسبی برای تماشای پرندگان است و از طریق مشاهده تصادفی یک گونه اردک نادر که سالها در آلمان دیده نشده بود با پرندهشناس مشهور برلین، اروین اشترزمان، آشنا شد. اشترزمان بود که به او پیشنهاد کرد زیستشناسی بخواند. مایر پس از ادامه زیست شناسی نخستین مقاله علمیاش (از میان حدود 700 عنوان مقاله ای که بعدها ارائه داد) را در سال 1923 و در 19 سالگی منتشر کرد. تنها پس از 16 ماه کار به عنوان دانشجوی تحصیلات تکمیلی و پژوهش درباره موضوع پایاننامهاش از دانشگاه هومبولت در برلین PhD گرفت؛ در آن زمان فقط 22 سال داشت. آخرین کتاب ارنست مایر (که تعدادشان در مجموع به 25 عنوان میرسد) در اوت 2004 و یک ماه پس از آنکه 100 ساله شده بود منتشر شد.
در سال 1931 با این تصور که در آلمان پست دانشگاهی دائمی به او پیشنهاد نخواهد شد، برلین را به مقصد موزه تاریخ طبیعی آمریکا در منهتن ترک کرد. در نیویورک خود را پرندهشناس معرفی کرد و در آن هنگام مانند بسیاری از معاصراناش به وراثت لامارکی _ یعنی همان موروثی شدن صفات اکتسابی که بعدها رد شد_ اعتقاد داشت. او تازه از دو سال کار تحقیقاتی خطرناک در گینهنو و جزایر سلیمان بازگشته بود، ماموریتی که استاد راهنمایش اروین اشترزمان از برلین به سرمایه لرد روچیلد (Rothschild) به او واگذار کرد. شاید این شباهت به زندگی داروین و والاس تصادفی نباشد. طی این سفرهای اکتشافی، مایر تنها و سرگردان که هرازگاهی خبر مرگش میرسید، در معرض بیماریهای استوایی و خطر رویارویی با شکارچیان آدمخوار، توانست پوست هزاران نمونه را جمع کند، نمونههایی که گوشت بسیاری از آنها را خورده بود. مایر فقط پرندهشناسی نبود که احتمالا طعم گوشت بیشترین تعداد گونههای مختلف پرندگان را چشیده است، بلکه در عین حال 26 گونه جدید و بیش از 400 زیرگونه جدید را نیز نامگذاری کرد که از رکورد هر تاکسونومیست دیگری بیشتر است. او در بیش از 300 اثر در سرتاسر عمرش، به توصیف تغییرات جغرافیایی و پراکندگی پرندگان پرداخته و درباره آنها بحث کرده است. علاوه بر این او دبیر آخرین مجموعه هشت جلدی «چکلیست پرندگان جهان» بود. وظیفه اصلی او در مدت 20 سال حضورش در موزه آمریکا، نگهداری 280 هزار نمونه کلکسیون روچیلد و پژوهش درباره آنها بود.
چارلز داروین نظریهپرداز تئوری تکامل ارگانیک به وسیله انتخاب اصلح در طبیعت، در روز دوازدهم فوریه 1809 (همان روزی که ابراهام لینکلن به دنیا آمد) در سافربوری انگلستان دیده به جهان گشود. در شانزده سالگی برای تحصیل در رشته پزشکی وارد دانشگاه ادینبورو شد ولی پس از چندی پزشکی و تشریح برایش کسلکننده شد. به همین دلیل خود را به کمبریج منتقل کرد تا برای ورود به کسوت روحانیت به تحصیل بپردازد. اما در کمبریج اشتغال به فعالیتهایی مانند سوارکاری و تیراندازی از تحصیل خشک و خستهکننده به مذاق داروین خوشتر آمد. با وجود این موفق شد یکی از اساتید خود را قانع نماید که او را به عنوان طبیعیدان در سفر اکتشافی کشتی «بیل» همراهی کند. پدر داروین در ابتدا به این دلیل که چنین سفری بهانه خوبی برای فرزندش خواهد بود که کار اصلی خود را باز هم به تعویق اندازد با مسافرت او مخالفت کرد ولی از آنجا که آن سفر مهمترین سفر اکتشافی دریایی در تاریخ علوم غرب بود داروین پیر ترغیب شد با سفر پسرش موافقت نماید.
داروین بیست و دو ساله در سال 1831 سفر خود را با کشتی «بیل» آغاز کرد سفر دور دنیای «بیل» پنج سال طول کشید و سرنشینان آن طی این مدت بدون هیچگونه عجله و شتابی گوشه و کنار سواحل آمریکای جنوبی را در نوردیدند، جزایر گم شدهی «گالاپاگو» را کشف کردند و از جزایر بسیاری در اقیانوس آرام، اقیانوس هند و اقیانوس اطلس جنوبی دیدن نمودند. داروین در طول این سفر با عجایب طبیعی فراوانی روبهرو شد. قبایل بدوی را دید، فسیلهای گوناگون فراوانی به دست آورد و گونههای بیشمار گیاهی و حیوانی را مورد بررسی قرار داد. او در مورد هر چیزی که مشاهده میکرد یادداشتهای با ارزشی برمیداشت. این یادداشتها اساس کارهای بعدی او قرار گرفت. اصول نظریههای او از این یادداشتها که شواهد و قرائن ارزشمندی برای شکلگیری تئوریهای آینده او بودند، استخراج شد.
داروین در سال 1836 به انگلستان بازگشت و در خلال بیست سال بعد کتابهایی را تألیف و منتشر کرد که باعث شهرت و معروفیت او به عنوان یک زیستشناس برجسته در کشورش شد.
داروین پس از مطالعات و بررسیهایی که در خلال سفر پنج سالهاش داشت در سال 1837 شخصاً متقاعد شد اشکال انواع حیوانی و گیاهی ثابت نبوده بلکه در طول دورههای زمینشناسی تکامل یافتهاند. البته در آن زمان داروین هیچگونه تصوری در باب علت این امر نداشت. در سال 1838 داروین اثر مهم مالتوس «مقالهای در باب منشأ جمعیت» را مطالعه کرد. مطالعه این کتاب راهگشای اثبات نظریه انتخاب اصلح در طبیعت از طریق تنازع بقا، برای داروین شد. حتی پس از آنکه داروین اصل تئوری انتخاب اصلح را تنظیم و از هر جهت آماده نمود برای چاپ و انتشار آن تعجیل نکرد. او دریافته بود که تئوری او با مخالفتهای شدیدی مواجه خواهد گردید. بنابراین بر آن شد که مدت زمان بیشتری را با دقت و وسواس صرف جمعآوری و مرتب کردن شواهد و قرائن و دلایل برای دفاع از نظریه خود بنماید.
داروین در سال 1842 خلاصهای از تئوری خود را آماده کرد و تا سال 1844 همچنان روی متن کامل آن کار میکرد. در ماه ژوئن 1858 داروین که هنوز سرگرم کم و زیاد کردن مطالب اثر بزرگ خود و تجدید نظر در مندرجات آن بود دست نوشتهای از «آلفرد راسل والاس» طبیعیدان انگلیسی که در آن هنگام در جزایر هند غربی مشغول مطالعات علمی بود دریافت کرد. این دستنوشته حاوی خلاصهای از تئوری تکامل والاس بود که اصول آن تفاوتی با تئوری تکامل داروین نداشت. والاس مستقلاً و بدون اطلاع از کارهای داروین تئوری خود را تنظیم و قبل از چاپ و انتشار برای بهرهگیری از نظریات و احیاناً انتقادات داروین، که اکنون دیگر دانشمندی برجسته و صاحب منزلت به شمار میآمد برای او فرستاده بود. وضعیت بغرنجی پیش آمد که میتوانست به مشاجره و درگیری نامطبوعی برای اثبات پیشگام بودن هر یک از آنان در ارائه تئوری تکامل منجر گردد، اما به جای وقوع چنین وضع نامطلوبی یک ماه بعد مقاله والاس و خلاصهای از کتاب داروین به شکل یک کار مشترک به یک هیئت علمی ارائه شد.
فایل ورد 10 ص
